Symulator terapeuty

Clara, 29 lat, rozpoczyna swoje życie jako świeżo uprawniona terapeutka w Wiedniu w Austrii. Używa wyszukiwania miejsc, aby odwiedzić Berggasse 19, dom Muzeum Zygmunta Freuda. Stawia sobie cel życiowy, aby zbudować stabilną prywatną praktykę.

We wtorek edytuje swoją obsadę, aby dodać superwizora klinicznego i swojego pierwszego klienta. Spotyka się ze swoim superwizorem w kawiarni w pobliżu Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu, aby porozmawiać o swoich nerwach. Rozmawiają w otwartym tekście, bez menu dialogowego.

Do piątku odhacza swoją codzienną listę zadań po zakończeniu rozmów kwalifikacyjnych. Przyjaciel zaprasza ją w grupowej wiadomości tekstowej na urodzinowe drinki po drugiej stronie miasta. Każdy dzień kończy się podsumowaniem jej chwil.

Prawdziwi terapeuci aktywnie słuchają, uczą mechanizmów radzenia sobie i budują sojusz terapeutyczny z klientami. Większość wizyt trwa 50 minut, pozostawiając dziesięć minut na pisanie notatek SOAP i aktualizowanie planów leczenia. Niektórzy pracują w blokach dziennych i wieczornych w prywatnych gabinetach, podczas gdy terapeuci szpitalni pracują na rotacyjnych zmianach kryzysowych.

W Stanach Zjednoczonych terapeuci uzyskują tytuł magistra lub doktora i odbywają tysiące godzin nadzorowanej praktyki klinicznej. Zdają egzamin państwowy, aby zostać licencjonowanym doradcą zawodowym lub licencjonowanym pracownikiem socjalnym. W Wielkiej Brytanii praktykujący rejestrują się w organach takich jak BACP lub Health and Care Professions Council.

W Kanadzie prowincje regulują tę rolę. W Ontario absolwenci z tytułem magistra rejestrują godziny kontaktu z klientem i zdają egzamin krajowy. Rejestrują się w College of Registered Psychotherapists of Ontario, aby używać tytułu zarejestrowanego psychoterapeuty.

Noszenie cudzego żalu i traumy dzień po dniu może prowadzić do zmęczenia współczuciem i wypalenia. Ścisłe zasady poufności oznaczają, że terapeuci pracują w izolacji i nie mogą wyładowywać się z powodu dnia pracy na rodzinie. Spędzają również niepłatne godziny po sesjach na składaniu planów leczenia i roszczeń ubezpieczeniowych.

W LifeSim możesz odgrywać te presje jako część swojej historii. Klient może wysłać Ci wiadomość tekstową późno w nocy, gdy jesteś na imprezie domowej. Jeśli problem klienta odzwierciedla Twoje własne życie rodzinne, możesz zaplanować wyjście ze swoim superwizorem klinicznym.

Kilka gier skupia się na mechanice doradztwa lub światach mentalnych. Therapist Simulator pozwala zarządzać kliniką i zadawać pytania z menu, obserwując wskaźnik stresu. Eliza to powieść wizualna o pracowniku technologicznym czytającym skrypty dla programu doradztwa sztucznej inteligencji w Seattle.

The Infectious Madness of Doctor Dekker wykorzystuje wideo w pełnym ruchu, aby umożliwić przesłuchiwanie pacjentów i rozwiązywanie zagadki morderstwa. Psychonauts 2 to platformówka 3D, w której skaczesz w umysły, aby walczyć z wewnętrznymi demonami. Te gry dają Ci ustrukturyzowane przypadki, podczas gdy LifeSim umieszcza Cię na prawdziwej mapie Ziemi z otwartymi czatami tekstowymi.

Wpisz swoje imię, wiek, specjalizację i prawdziwe miasto w polu postaci. Spróbuj napisać „Noah, 34 lata, terapeuta prywatnej praktyki w Nowym Jorku, Stany Zjednoczone, który pomaga klientom w radzeniu sobie ze stresem w pracy”. W przypadku roli szpitalnej napisz „Elena, 41 lat, doradca kryzysowy w Bostonie, Stany Zjednoczone, pracująca na nocnej zmianie”.

Możesz też nazwać styl szkolenia lub lokalną historię. Wpisz „Lukas, 48, analityczny terapeuta w Zurychu, Szwajcaria, studiujący w szpitalu Burghölzli”. Po rozpoczęciu gry edytuj swoją obsadę, aby dodać klientów z konkretnymi celami i problemami.