Niekończąca się gra jest tutaj

1 Teza

W 2023 roku a16z przewidział nową kategorię gier opartych na sztucznej inteligencji, które utrzymają graczy zaangażowanych przez bardzo długi czas. LifeSim to ta kategoria — na żywo, z wczesnymi graczami spędzającymi godziny w swoich światach co tydzień.

LifeSim istnieje po to, by robić jedną rzecz: autentycznie symulować sztuczne życie i uczynić to najbardziej immersyjnym sposobem jego doświadczania. Trwały świat istot AI, które budujesz, wśród których żyjesz i których nigdy nie zabraknie — osadzony w trójwymiarowej, rzeczywistej przestrzeni.

W 2023 roku a16z opisał to niemal dokładnie. W eseju Jona Laia wymieniono pięć systemów, które zbiegną się w pierwszych grach „NeverEnding” — agenci generatywni, personalizacja, opowiadanie historii przez AI, dynamiczne światy i kopiloci AI — wraz z powodami, dla których żadne z nich nie było jeszcze możliwe: koszt działania agentów przez całą dobę, pamięć, spójność i zapobieganie wymykaniu się spod kontroli otwartej AI.

Największa długoterminowa szansa leży w wykorzystaniu AI do zmiany nie tylko sposobu tworzenia gier, ale także natury samych gier… nowych kategorii gier opartych na AI, które bawią, angażują i zatrzymują graczy na bardzo długi czas.

— Jon Lai, a16z, The NeverEnding Game, 2023

LifeSim to wszystkie pięć, dostarczone. Nie demo ani podgląd badawczy — produkt na żywo, w którym wczesni gracze spędzają wielogodzinne sesje w swoich światach co tydzień, z ponad milionem zarejestrowanych interakcji do tej pory. Zoptymalizowaliśmy głębię przed wzrostem; skalowanie tej głębi to następny rozdział.

Teza: a16z w 2023 · LifeSim w 2026 — 5/5

• Agenci generatywni — LifeSim: Autonomiczne istoty, osadzone w trójwymiarowej przestrzeni rzeczywistego świata
• Personalizacja — LifeSim: Setki tysięcy rozmów
• Opowiadanie historii przez AI — LifeSim: Spójne i trwałe
• Dynamiczne światy — LifeSim: Fantastyczne światy oparte na trójwymiarowej geografii rzeczywistego świata
• Kopiloci AI — LifeSim: Twórcy budują całe światy

2 Sims × Społeczność

LifeSim = The Sims + AI Społeczność + 3D

Dwie kategorie produktów — i tylko dwie — zostały kiedykolwiek zbudowane natywnie dla tego, co robi LifeSim. The Sims zapoczątkowało gatunek symulacji i dostarczyło podłoże dla sztucznego życia. Platformy społecznościowe zapoczątkowały interfejs dla interakcji międzyludzkich: jedyny interfejs użytkownika, jaki kiedykolwiek zaprojektowano, od podstaw, do nawiązywania relacji z innymi ludźmi.

W momencie, gdy twoje NPC są ludźmi AI, te dwa wymagania zderzają się. Piaskownica realistycznych istot wymaga interfejsu zbudowanego do interakcji z ludźmi — a ten interfejs już istnieje. LifeSim nie jest więc grą czatbotową opartą na tekście. Jest to podłoże symulacyjne The Sims połączone z warstwą interakcji sieci społecznościowej osadzonej w trójwymiarowej przestrzeni rzeczywistego świata.

W miarę jak obliczenia w czasie rzeczywistym stają się lepsze i tańsze, LifeSim stopniowo zmierza w kierunku generowanych w czasie rzeczywistym, spersonalizowanych środowisk 3D, które są świadome obecności gracza.

• LifeSim v0 (przeszłość) to Sims + Facebook: czat tekstowy.
• LifeSim v1 (dziś) to Sims + Snapchat: świadomość 3D.
• LifeSim v2 (przyszłość) będzie kontynuować ten trend.

Symulacja × Społeczność

3 Istoty generatywne

Filar 1 — Agenci generatywni

Istoty generatywne

„Generatywna sztuczna inteligencja mogłaby znacząco rozwinąć gatunek symulacji, czyniąc agentów bardziej realistycznymi dzięki wyłaniającym się zachowaniom społecznym… to następna generacja Truman Show, zapewniająca niekończącą się rozrywkę”.

Kanonowym dowodem był artykuł Stanford Smallville: 25 agentów w pikselowej piaskownicy, którzy samodzielnie zorganizowali przyjęcie walentynkowe. Piękny eksperyment — który trwał dwa dni i kosztował tysiące dolarów w obliczeniach.

LifeSim to to, co następuje po eksperymencie: istoty, a nie agenci — autonomiczne byty z tożsamością, pamięcią, osobowością, celami i relacjami, żyjące w przestrzeni 3D.

Rozwiązaliśmy problem obliczeniowy. a16z zauważyło, że prowadzenie skalowanych symulacji 24/7 „może nie być wykonalne finansowo”. Aby to rozwiązać, zbudowaliśmy architekturę Schrödingera LifeSim, uprząż LLM, gdzie koszt skaluje się wraz z uwagą gracza, a nie populacją. Nasze własne wewnętrzne badania, oparte na ponad milionie punktów danych, pokazują, że liczba Dunbara jest prawidłowa: gracze nie mają budżetu poznawczego, aby angażować się w nieograniczoną liczbę istot. Przepustowość ludzka jest ograniczona do głębokich relacji z 10 do 15 istotami. To odkrycie, w połączeniu z naszą uprzężą Schrödingera, oznacza, że koszty obliczeniowe są wykładniczo niższe niż w eksperymencie Stanforda.

Architektura Schrödingera kontra Smallville (Stanford)

4 Personalizacja

Filar 2 — Personalizacja

Świat dla każdego gracza

Unikalne doświadczenie dla każdego gracza zawsze było marzeniem spersonalizowanych gier. The Sims zbliżyło się najbardziej — ponad 200 milionów graczy prowadzących „interaktywny domek dla lalek” — ale jego światy są predefiniowane, ręcznie zbudowane i dostarczane takie same dla wszystkich.

Personalizacja w LifeSim to nie kreator postaci dołączony do ustalonej gry. Gracz tworzy istoty, relacje i świat, w którym żyją — a każdy z nich jest unikalny. Dane na żywo pokazują, że to nie jest hipoteza:

• 91,7% użytkowników koncentruje się na mniej niż dziesięciu relacjach — co dowodzi głębokiego przywiązania, a nie próbkowania nowości.

5 Wyłaniająca się historia

Filar 3 — Opowiadanie historii przez AI

Doskonałe wyłanianie się

Narracja AI ma dwa tryby awarii: zbacza z kursu i zapomina. Architektura LifeSim jest zbudowana specjalnie przeciwko obu.

Zachowanie jest napędzane osobowością, a nie swobodnym chatbotem. Każda istota działa zgodnie z tożsamością, używając niewielkiej liczby planistów i weryfikatorów wiarygodności, więc historia wyłania się z charakteru, a nie z otwartej podpowiedzi, która może błądzić. Historia pozostaje na właściwych torach dzięki konstrukcji.

Każda akcja, relacja, miejsce i uczucie są utrwalane. Serwer może się zrestartować, a istota kontynuuje dokładnie tam, gdzie skończyła. Problem spójności jest rozwiązany.

Rezultaty widać w danych: 88,9% analizowanej treści jest emocjonalnie wrażliwe, a 87% najgłębszych wątków rozmów jest bogatych i trwałych. Głębokość skaluje się wraz z czasem gry.

Spójność w produkcji

6 Żyjące światy

Filar 4 — Dynamiczne budowanie świata

Światy zakorzenione w rzeczywistości

Pułapka z dynamicznymi światami to No Man's Sky: 18 kwintylionów proceduralnie generowanych planet, prawie wszystkie puste. Ogrom nie jest celem. Celem jest świat, który kształtuje się do budżetu poznawczego gracza.

LifeSim opiera każdy świat na mapie świata rzeczywistego — rzeczywistej geografii, miejscach i odległościach — więc zaczyna się od znajomości, a nie od obcego szumu. Następnie wszystko ewoluuje wraz z graczem. Nie szybciej.

Trwały stan świata

7 Twórcy

Filar 5 — Współpilot AI dla twórców

Każdy twórca staje się światem

„Współpilot AI mógłby umożliwić każdemu graczowi bycie Mistrzem Budowniczym… Roblox aktywnie integruje generatywną AI z misją umożliwienia „każdemu użytkownikowi bycia twórcą”.

Piątym filarem a16z był współpilot AI, który zamienia każdego w budowniczego. W LifeSim współpilot nie pomaga ci umieścić bloku — pomaga ci stworzyć cały świat: populację, estetykę, scenerię, historię. Każdy twórca staje się budowniczym świata, a każdy świat jest miejscem, do którego twoja publiczność może się przenieść.

To jest ekonomia influencerów, przeformułowana. Obserwator ogląda. Mieszkaniec tam żyje. Kiedy twórca buduje świat, jego publiczność nie przewija go — zamieszkuje go codziennie, tworzy w nim relacje i wraca do niego tak, jak fani wracają do fandomu, do którego należą. Ta więź jest głębsza niż zasięg i kumuluje się.

A ponieważ publiczność jest mieszkańcem, a nie przechodniem, twórcy posiadają i monetyzują światy, które budują. Ich świat jest aktywem, a nie wynajętą uwagą.

Wygramy tylko wtedy, gdy wygrają twórcy. LifeSim daje im narzędzia do budowania żyjącego świata, publiczność, która zostaje, i ekonomię, aby zachować to, co rozwijają. Twórca nie opuszcza miejsca, które mieści jego fandom i płaci mu za to. To wyrównanie jest fosą po stronie podaży — i kołem zamachowym: więcej twórców, więcej światów, więcej mieszkańców, więcej powodów do budowania.

Koło zamachowe twórców — wygrana twórców oznacza naszą wygraną

• twórca → buduje świat
• gracze → żyją w świecie
• twórcy → posiadają + monetyzują
• gracze → wydają pieniądze

8 Rynek

Rynek

Zachowania, które obsługuje LifeSim, napędzają już niektóre z największych franczyz w oprogramowaniu — każda z nich dowodzi jednej części tego, co robimy:

• The Sims — ponad 200 milionów graczy w historii. Instynkt budowania i zamieszkiwania życia jest głównym nurtem, a nie niszą.
• Character.AI & Replika — dziesiątki milionów nawiązują więzi z AI, nawet jeśli to pojedynczy towarzysz bez świata wokół niego.
• Roblox — firma o wartości ponad 30 miliardów dolarów zbudowana na światach, które gracze tworzą dla siebie nawzajem.

Żaden obecny gracz nie znajduje się na tym skrzyżowaniu: głębia towarzysza, świat symulacji i ekonomia twórców UGC. To skrzyżowanie to LifeSim.

Jesteśmy na wczesnym etapie i tak to traktujemy. Ale otaczające rynki nie są spekulacyjne — są sprawdzone, każdy w ogromnej skali, i żaden z nich nie jest tym, co budujemy.

Rynki pokrewne

9 Fosa

Fosa złożona

Produkt tworzy pięć zbieżnych systemów. Jedna rzecz sprawia, że jest on możliwy do obrony: autorski zbiór danych, który nie istnieje nigdzie indziej.

Chatboty generują jednorazowe logi. Aplikacje towarzyszące tworzą dwustronne transkrypcje. Telemetria gier rejestruje kliknięcia. Żadna z nich nie generuje tego, co LifeSim: trwały stan świata, wykresy relacji między wieloma bytami, tożsamość tworzoną przez użytkownika i pamięć emocjonalną — behawioralną i semantyczną głębię mierzoną równolegle, z poziomu produktu, którego nikt inny nie oferuje.

To najrzadszy wkład dla modeli, które utrzymują spójną emocjonalnie, długo kontekstową, świadomą relacji interakcję — zdolność, do której żaden ogólny model podstawowy nie jest zoptymalizowany. Więcej graczy generuje bogatsze dane; bogatsze dane trenują lepsze istoty; lepsze istoty pogłębiają zaangażowanie. A wyspecjalizowany model dostrojony do tych danych jest również tańszy w uruchomieniu — po raz drugi eliminując problem kosztów obliczeniowych.

Zbiór danych rośnie wraz z użytkowaniem i nie można go kupić. To jest ta fosa.

I to widać w ekonomii jednostkowej. Ponieważ koszt Schrödingera jest ograniczony przez uwagę, koszt krańcowy na gracza pozostaje stały w miarę rozwoju świata — nie skaluje się wraz z tym, jak duży staje się świat gracza.

Koło zamachowe danych

• szczęśliwi gracze → bogatsze dane
• bogatsze dane → lepsze istoty
• lepsze istoty → głębokie zaangażowanie
• głębokie zaangażowanie → szczęśliwi gracze

rośnie wraz z użytkowaniem